Follow by Email

977

۱۳۹۲ مرداد ۲۴, پنجشنبه · Posted in ,

خشونت‌های مصر رخداد منحصربفردی نیست! در واقع یک تهدید دائمی برای کل خاورمیانه‌ست! یعنی این خشونت‌ها بخشی تضاد و تعارض واقعی بین اسلام‌گراها و نیروهای سکولار در خاورمیانه‌ست! این خشونت‌ها در چند دهه گذشته در ایران حوادث شوم و تلخی را در پی داشته! در عراق حتی پیچیده‌تر بوده به دلیل مذاهب اهل سنت و شیعه! در سوریه خشونت‌های حال حاضر که به نابودی این کشور و کشته و آواره شدن بسیاری از مردم سوری منجر شده باز این شکاف بین اسلام‌گرایی و نیروهای سکولار تاثیر بسزایی داشته! در مصر هم مثل ایران بعد از انقلاب این شکاف به برخورد و خشونت عریان کشیده شده! در اردن هم این تضاد و تعارض بین گروه‌های اسلام‌گرا و هیات حاکمه وجود داره! کشورهای اطراف خلیج فارس هم با تحولات اجتماعی آینده شاهد خشونت‌ها و تعارضات جدی بین این دو حوزه‌ی فرهنگی اجتماعی خواهند بود!
ما خاورمیانه‌ای‌ها توی شرایط تاریخی عجیب و پیچیده‌ای قرار گرفتیم! توی ایران چند دهه سکولارها حکومت کردند و بعد اسلام‌گراها سر رسیدند! خشونت‌های دهه 60 خودش شکلی از برخورد اسلام‌گراهای سنتی و گروه‌های سکولار و اسلام‌گرایان نوگرا بود و باز در دهه 70 و 80 هم برخوردهای سیاسی نزدیکی معنی‌داری بین اسلام‌گراهای محافظه‌کار و گروه‌های نوگرای مذهبی و غیرمذهبی داشت!
تکلیف ما فقط برقراری یک دموکراسی مشارکتی با حداکثر تساهل نیست چون دو سر قطب نوگرایان و اسلام‌گرایان چنان گروه‌های افراطی قرار دارند که هیچ‌یک پایبند دموکراسی و بازی دموکراتیک و رعایت کردن آزادی و فعالیت و پیشرفت طرف مقابل نخواهند بود!
یک دیکتاتور عادل بی‌طرف بین دوقطب چاره‌ست؟ نه، هر نوع دیکتاتوری تنها به پنهان کردن این تضادهای شدید خواهند انجامید! تضادهایی که اگر قرن‌های اخیر آشکار می‌شد در یک فرایند آموزش و یاددگیری چند نسلی موجب افزایش فرهنگ تساهل و درک متقابل تفاوت‌های فکری و فرهنگی این دوقطب از همدیگر شده بود!
پیروزی و غلبه یک قطب و تحمیل فرهنگ آن بر دیگری؟ دقیقا اتفاقی که توی ایران افتاد! اسلام‌گراها به قدرت رسیدند و فرهنگ گروهی خودشان را بر دیگر اقشار و گروه‌های جامعه غالب کردند اما نتیجه جز جامعه‌ای سرکوبگر و تک‌صدایی نبود!

با پشتیبانی Blogger.