Follow by Email

793

۱۳۹۲ اردیبهشت ۷, شنبه · Posted in

می‌خوام اعتراف کنم وقتی من یه بچه بودم از بیژن مفید متنفر بودم بخاطر چندتا نقشی که توی فیلم‌هاش بازی کرده بود! الان که فکر می‌کنم خندم می‌گیره و می‌ذارم به حساب این‌که چقدر این هنرپیشه نقش‌های خودش رو طبیعی بازی می‌کرده که من تا این حد بین اون و نقش‌هاش دچار یکی‌انگاری شدم!
انصافا هنرپیشه‌های سینمای قبل از انقلاب خیلی با نقش‌های خودشون یکدست بودند جوری که انگار نقش بازی نمی‌کنند! برعکس سینمای این یک دهه اخیر ایران که حتی درجه یک‌های بازیگری‌ش هم اصلا حس بازی کردن ندارند و معلومه دارن ادا درمیارن! بی‌جهت نیست که یکی مثل من خیلی وقته از هیچ هنرپیشه-نقشی متنفر نشده یا خودشو جای هیچ هنرپیشه-نقشی نذاشته!
به هر حال از سینمای پر سانسور که نقش هنرپیشه‌هاش رنگ واقعیت نداره و بازی‌ها برای به اوج رساندن ایده بکار نمی‌ره، بلکه جنبه تبلیغ یا فرار از سانسور داره نباید انتظار ظهور بازیگران بزرگ و ماندگار داشت! نهایتش همین سینمایی هسش که برای گیشه یا هزینه‌کرد بودجه‌های سینمایی داریم! یه سینمای تاریخ مصرف‌دار!

با پشتیبانی Blogger.