Follow by Email

741

۱۳۹۱ اسفند ۲۰, یکشنبه · Posted in ,

توی این‌جا توی سایت بی بی سی نوشته:
« زمانی که موسسان آمریکا در دهه ۱۷۷۰ قانونی اساسی را نوشتند، یکی از مراجع آنها کوروش بود. کوروش الگوی بزرگی برای متفکران سیاسی آمریکا و اروپا در قرن ۱۸ بود."
متفکران قرن هجدهم در اروپا و آمریکا که شاهد خستگی مردم از سال ها نزاع مذهبی و جنگ های فرقه ای بین کاتولیک ها و پروتستان ها در قرن های شانزدهم و هفدهم بودند، به دنبال یک الگوی سیاسی برای تاسیس حکومتی مبتنی بر مدارای دینی بودند.

به گفته جولیان ریبی، رفتار کوروش در اعطای آزادی دینی به اتباع سرزمین های فتح شده و به رسمیت شناختن خدایان آنها نمونه خوبی برای متفکران آن دوره بود.

آقای ریبی گفت: "در عصر روشنگری، مدارای دینی کوروش و تاسیس کشوری بر پایه تنوع فرهنگی که فاقد یک دین رسمی است، الگویی برای موسسان آمریکا بود."
به گفته آقای مک گرگور، کوروش در دیدگاه بسیاری از متفکران دوره روشنگری مردی بود که راه حل استقرار مدارای دینی را در حکومت ها پیدا کرده بود.

با عین حال، الگوی کوروش در آن دوره تنها در ایالات متحده به اجرا گذاشته شد.

نیل مک گرگور گفت: "هیچ کشور اروپایی نتوانست این الگو را به اجرا بگذارد. آنها یا مانند بریتانیا یک دین دولتی تاسیس کردند یا مانند فرانسه بعد از انقلاب به همه ادیان پشت کردند. فقط ایالات متحده توانست همانند کوروش با همه ادیان به یک شکل رفتار کند و فاصله همه آنها را با ساختار حکومت حفظ کند."»


برای من خیلی جالب بود که اندیشه‌های حاصل از زندگی مردمان ما در دورانی از تاریخ گذشته در شکل‌گیری یک الگوی جدید سیاسی تاثرگذار بوده.  هدفم از این حرف تاریخ‌پرستی و این‌ها نیست. بیشتر داشتم به این فکر می‌کردم که در دوران کورش با کثرت ادیان و فرهنگ چقدر جالب و از روی تساهل برخورد کردند. در حالی که در همین منطقه و امروز ، این کثرت ادیان و مذاهب و فرهنگ‌ها به یکی از مهمترین منابع ایجاد خشونت و تنش تبدیل شده و می‌توان گفت پاشنه آشیل دموکراسی در خاورمیانه امروزی همین تنوع و تکثر است!
 

با پشتیبانی Blogger.