Follow by Email

267

۱۳۹۱ تیر ۱۹, دوشنبه · Posted in

وقتی من نوجوان بودم سیاست تلویزیون ساختن سریال‌های تبلیغاتی متعددی بود که جوانها رو به ازدواج ترغیب و تشویق کنه! کلا توی این سریال‌ها آخرش همه با هم ازدواج می‌کردن از اون جوان‌های سریال تا پدربزرگ و مادربزرگ هشتاد نود ساله! با هیجانی هم که ایجاد می‌کرد این برنامه‌ها، تاثیر زیادی داشت در رشد ازدواج!
سریال‌هایی که بخاطر ماهیت تبلیغاتی و هیجان‌افزایی در جامعه، نقش مهمی در ازدواج‌هایی داشت که از روی هیجان و بدون فکر و برنامه‌ریزی انجام می‌شد! دقیقا مثل همون ازدواج‌هایی که در این سریال‌ها تبلیغ می‌شد! بدون عمق! بدون اینکه به افراد یاد بدهند در ازدواج تناسب چقدر نقش مهمی در درک و فهم متقابل داره و چقدر در احساس خوشبختی بین یک زوج موثره و فقط به صرف این‌که دو نفر جوان یا پیر تنها هستند باید آخر فیلم ازدواج می‌کردند!
من در حال حاضر مخاطب برنامه‌های تلویزیونی نیستم و خبر دقیقی از محتوای سریال‌های تلویزیونی ندارم اما فکر می‌کنم مسئولان و مدیران این رسانه دولتی برای جبران هیجان تبلیغاتی بدون افزایش عمق و بینش در افراد جوان جامعه در دو دهه گذشتهایجاد کردند تا اونها رو به ازدواج ترغیب کنند، امروز وظیفه و مسئولیت دارند تا به طور جدی و با احساس مسئولیت و با پرهیز از کارهای تبلیغاتی و هیجانی، برنامه‌ها و سریال‌هایی بسازند برای کمک به اون نسل‌هایی که در یکی دو دهه گذشته از روی هیجان‌های تبلیغاتی سریال‌های تلویزیونی، ازدواج کردن و خانواده‌ تشکیل دادند و برای کمک به مشکلاتی که امروز دارند، مشکلاتی که در نبود آگاهی و تجربه و راهنماهای مناسب و از روی هیجان‌های تبلیغاتی دچارش شدند و در صورت برنامه‌ها و سریال‌های یاری‌دهنده و آگاهی دهنده می‌شد جلوی شکل‌گیری چنین مشکلاتی رو گرفت! فکر می‌کنم امروز برای جبراناشتباه برنامه‌ریزان و مدیران دو دهه گذشته، تلویزیون وظیفه داره با کمک و بهره از علوم اجتماعی و علوم رفتاری به ساخت برنامه‌های یاری‌دهنده برای نسلی که در حال حاضر پدر و مادر شدند بپردازه!  فرقی نمی‌کنه همه وظیفه داریم که جبران کنیم! یکی از ریشه‌های رشد طلاق و مشکلات خانوادگی  بر‌می‌گرده به همین هیجان تبلیغاتی که از طریق جعبه جادویی به درون فضای خانواده‌ها در دهه‌های هفتاد و هشتاد تزریق شد و موجب تهییج جوانان برای ازدواج‌های نامتناسب و بدون فکر شد!

با پشتیبانی Blogger.