Follow by Email

17

۱۳۹۰ اسفند ۱۹, جمعه · Posted in

امروز از شبکه چهار داشت مستند زندگی جان نش ریاضیدان نابغه ای رو پخش می‌کرد که بعد از طی مدارج مهم آکادمیک و ارائه نظریه بازی ها دچار جنون میشه. بعد برام خیلی جالب که همکاران دانشگاهی و دانشگاههای بزرگ آمریکایی با حمایت و کمک سعی کردند نابغه ای رو که به دلیل فشار و چه و چه دچار روان پریشی شده بود به چرخه سالم زندگی برگردونند و بعد یاد خودمون توی ایران افتادم که اینجا چقدر برعکسه توی دانشگاههای ما اگر کسی نابغه و توانمند باشه برعکس سعی میکنند طرف رو به شکلهای مختلف دیوانه و منزوی کنند و بعد به اسم بازنشستگی و هزارجور دلیل واهی دیگه طرف رو از دانشگاه بیرون میکنند و خانه نشین میکنند و منزوی میکنند و دیگران هم با سکوت و بی توجهی و کنار کشیدن مهر تاییدی بر این اعمال می زنند. خیلی جالبتر اینجاست که بیشتر نخبگان علوم انسانی ما حتی جایی توی دانشگاهها ندارند چه برسه که بخوان بیروننشون کنند.
واقعا چرا اینجوریه؟ یه نظام دانشگاهی نابغه ای رو که دچار روانپریشی شده انقدر حمایت میکنه تا دوباره به وضعیت قبلی برگرده و یه نظام دانشگاهی افراد خبره و نابغه رو از دانشگاه می راند و منزوی و خانه نشین می کند؟
من فکر می کنم به افراد و فرهنگ افراد درون این 2 نظام دانشگاهی هم برگرده...
متاسفانه آدمهای کم خردی زیادی توی دانشگاههای ما وجود دارند که به دلیل ناتوانی و ضعف علمی هیچ علاقه ای ندارند ببینند بقیه دارند رشد می کنند و در علم خبره اند.
و باز متاسفانه این افراد کم خرد توی دانشگاه های ایران طی چند دهه گذشته همواره نفوذ اجرایی موثری داشتند و پستهای مدیریتی نظام دانشگاهی ما اغلب دست این گروه بوده و استقلال علمی دانشگاهیان فدای خواسته های نابخردانه این گروه شده....

با پشتیبانی Blogger.